Column: sporten is gezond, toch?!?

Wat is de overeenkomst tussen een wielrenner, een voetballer en een schaatser? Ja… het zijn allemaal sporters en de overeenkomst is, dat ze worden allemaal geplaagd door risico’s. De wielrenner bevindt zich in een peloton van gevaar, de voetballer dreigt door teveel koppen, te worden getroffen door de ziekte van Alzheimer en de schaatser heeft de messen van een gevaarlijke moordenaar aan zijn voeten. En dan hebben we het nog niet eens over het hockey, een sport waarbij je van de bank kunt vallen van het lachen. 

Ik heb het over de sport in het algemeen, want er is geen sport zonder gevaar. Zo wordt er gezegd dat koppen gevaarlijk is voor voetballers. De Sportraad, waar overigens geen één oud-voetballer van deel uitmaakt, adviseert de jeugd onder de twaalf niet meer dan 15 keer te koppen tijdens een training. In de praktijk komen de meeste kinderen er niet eens aan toe. En senioren wordt geadviseerd maar 15 keer te koppen tijdens een wedstrijd. Hallo…. wie houdt dit bij? En als ik ineens een dot van een kans krijg door alleen te koppen en ik ben al over mijn limiet, moet ik dan mijn nek intrekken? Hoe verzin je het. Overal zijn van die regeltjes want de hockeyer mag niet over de achterplank worden geduwd terwijl een jeugdige kickbokser geen trappen of stoten mag geven op het hoofd want de lever biedt zich namelijk aan om tot moes te worden getrapt. Zo zie je maar, overal zijn risico’s in de sport. Een schop tegen je scheenbeen, een stick op je kop, een spike afdruk op je hand… het kan allemaal. Bij het boksen dragen de boksers netjes een gebitsbeschermer en hoofdbescherming, bij het hockey ook en de keepers zijn goed ingepakt, maar bij het voetbal is er een probleem met de dementie. Knieoperaties, gescheurde hamstrings of achillespezen, hoofd- of schaafwonden, gebroken benen of gecompliceerde botbreuken, laten we die gewoon even vergeten in het voetbal. Ondanks dat dit een grote kostenpost voor onze zorg en economie kan zijn. Nee… we laten de voetballers gewoon minder koppen zodat we later bij het Europees Kampioenschap terecht kunnen mopperen op de waardeloze opleiding van de Nederlandse voetballer.

Wat is er aan de hand met de sport? Is het een spel of een gevecht? En wat is het verschil tussen een gevaarlijke sport en een sport zonder gevaar?  Ik weet het antwoord niet, maar ik weet wel dat elke sport zijn eigen risico’s met zich meebrengt. En dat is het mooie van de sport. Het is een uitdaging en een strijd tegen de elementen. Beter zijn dan je tegenstander. Alles uit de kast halen en er fanatiek tegenaan gaan. Maar ook plezier en vreugde. En daar hoor zeker het koppen bij.

De voetballer wil scoren, de wielrenner wil winnen en de schaatser wil de beste zijn. En dat is het mooie van de sport, want het gaat om het spel en de strijd, niet om de risico’s want hoe was de slogan ook alweer? Sporten is gezond. Toch?

Naar alle columns van Gerard Mak

Schrijf je hier in voor de Voetbal Varia Nieuwsbrief

* KNVB publicaties
* Updates overzicht vacatures
* Updates overzicht toernooien
* Kortingen in de Voetbal Varia Webshop

Foto Theo van Vlaanderen